Mε την υπ΄αριθμ. 143/2014 απόφαση “βόμβα” του Εφετείου Δωδεκανήσου έγινε δεκτή η αίτηση χρησικτησίας που άσκησε κατά του Ελληνικού Δημοσίου η Ιερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ του Πανορμίτου, διεκδικώντας την κυριότητα των νησίδων «Τεύτλουσα ή Σεσκλί», «Κουλουνδρός – Τρούμπεττο», «Ανώνυμη Νήσος ή Κουτσουμπός» και «Αρτικονήσι».

Το δικαστήριο με την πολυσέλιδη απόφαση του δίνει λύση και στο θέμα της κυριότητας ακινήτων στη νήσο Σύμη αοφού κρίνει ότι οι γαιές φύσεως αρζί – μίρι ή εραζι – εμιρέ, δηλαδή οι δημόσιες γαιές από την εποχή του Σουλτάνου Σουλεϊμάν, Τούρκου κατακτητή (1522 μ.Χ.) μέχτη τη δημοσιεύση του Ν. 2100/1952 δεν υπήρξαν στα Δωδεκάνησα εκτός της Ρόδου και της Κω, όπου ο Τούρκος κατακτητής είχε κυριεύσει με την σπάθη και με το δόρυ. Στα άλλα νησιά της Δωδεκανήσου, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μικρότερα νησιά της περιφέρειας του νέου Κτηματολογικού Γραφείου Σύμης, που δεν είχαν κατακτηθεί με τα όπλα, ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, όχι μόνο δεν δήμευσε τη γη, αλλά παραχώρησε προνόμοια και δικαιώματα, με αποτέλεσμα όλα ανεξαρτήτως τα κτήματα που κατείχαν, νέμονταν, και εξουσίαζαν από τότε οι κάτοικοι την νησιών αυτών να ανήκαν στους ιδιοκτήτες τους, ήταν δηλαδή ιδιόκτητες γαιές.

Όπως απεκάλυψε η “δημοκρατική” στο νότιο άκρο της νήσου Σύμης, σε απόσταση περίπου μισό ναυτικό μίλι, υπάρχει η νησίδα «Τεύτλουσα». Το σημερινό όνομα είναι παραφθορά της αττικής ονομασίας του τεύτλου σε «σεύτλον», το οποίο κατέληξε «σέσκλον – σέσκλα = Σεσκλί – Σεσκλιά», λαμβάνοντας δε υπόψη ότι επειδή είναι η μεγαλύτερη νησίδα παρακειμένων μικρότερων νησίδων, το όλο νησιώτικο σύμπλεγμα προσφωνούμενο με την ονομασία «Σεσκλί» ή Σεσκλιά» ορίζει το όλο ανωτέρω νησιωτικό σύμπλεγμα.
Δηλαδή η προαναφερόμενη μεγαλύτερη νήσος Τεύτλουσα ή Σεσκλί και οι παρακείμενες αυτής μικρότερες νησίδες «Κουλουνδρός», «Τρούμπεττο», «Κουτσουμπός» και «Αρτικονήσι» φέρουν από κοινού την ονομασία «Σεσκλί» ή Σεσκλιά» και αντίστοιχα ως νήσος «Σεσκλί» ή Σεσκλιά» προσδιορίζεται το όλο ανωτέρω σύμπλεγμα.

διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ