Η «λυχνία» ενός ακόμη σεβάσμιου κληρικού και πατέρα της Εκκλησίας «έσβησε» , για να ανάψει στην ανέσπερη ημέρα της Βασιλείας του Θεού.

Ο Γέροντας Νεόφυτος βαδίζει σταθερά τη μακαρία πλέον οδό προς συνάντηση Εκείνου, τον οποίο εκ κοιλίας μητρός αγάπησε και υπηρέτησε. Λίγες ημέρες πριν την Απόδοση της εορτης του Πάσχα ο αξιοπρεπής, αρχοντικός, αυθεντικός, γνήσιος και απλούς τη καρδία, πατήρ Νεόφυτος έκανε τη δική του διάβαση. 

Ο Μακαριστός πατήρ Νεόφυτος… ήταν η ιστορία της Μεσσηνιακής Εκκλησίας.

Πρόσωπο αληθινά ιστορικό που διαδραμάτισε σε σημαντικές ιστορικές στιγμές της πατρίδος μας και της τοπικής μας κοινωνίας ρόλο Ιερέως που ήξερε να μάχεται για τα «Όσια» και τα «Δίκαια» για τα Άγια και Ιερά του Γένους των Ελλήνων.

Το πρόσωπό του και η απαστράπτουσα ματιά του καθρέφτιζε πάντοτε Χριστό και Ελλάδα …

Η τοπική μας κοινωνία λυπάται κατ΄ άνθρωπον αλλά καυχάται κατά Θεόν για ένα Ιερέα της , που τόσο πιστά υπηρέτησε την Εκκλησία και το Έθνος σε δύσκολες και αλλοτινές εποχές.

Εμείς οι νεότεροι κληρικοί προσκυνούμε την τετιμημένη δεξιά του και ευχαριστούμε τον Θεό που μας έδωσε τέτοια ευλογία να συναναστρεφόμαστε με ένα τόσο σπουδαίο αμπελουργό και εργάτη Του και νυν κοσμήτορα του ουρανίου πόλου. 

Η Αγία ψυχή του αναπαύεται πλέον στη Μακαρία γη της Μεσσηνίας, στη στοργική τροφό του , την Παναγιοσκέπαστη Μονή του Βουλκάνου. Κύριος ο Θεός κατατάξει την ψυχή αυτού «εν χώρα ζώντων» και οι Άγιες ευχές Του ας συνοδεύουν δια βίου ημάς τους ζώντας και περιλυπόμενους .

Νεοφύτου του Αγίου Ιερομονάχου

είη αιωνία η μνήμη

 

Ευγνωμόνως

Ιεροδιάκονος Νεόφυτος Σαχλάς Βουλκανιώτης