Σε τεντωμένο σχοινί μεταξύ των τριών χριστιανικών κοινοτήτων συνεχίζονται, μετά την παρουσίαση της αναστήλωσης του Ιερού Κουβουκλίου, οι προσπάθειες για τη συνολική στήριξη και ανακαίνιση του Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα.

Ο Σταυρός, σύμβολο της Σταύρωσης, της Ανάστασης και της Σωτηρίας, που τοποθετήθηκε από τους Αγιοταφίτες και την ομάδα των επιστημόνων του ΕΜΠ στον τρούλο του Παναγίου Τάφου προκαλεί, σύμφωνα με πληροφορίες, «προβληματισμό» στο «στρατόπεδο» των Αρμενίων. Και ενδεικτικό του κλίματος που κυριάρχησε κατά την τελετή στην οποία παρέστησαν όλοι οι εκπρόσωποι των χριστιανικών κοινοτήτων, ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας και οι κορυφαίοι υπουργοί των κυβερνήσεων της Ιορδανίας και της Αρμενίας στον Ναό της Αναστάσεως αποτελεί το γεγονός ότι οι αρμένιοι μοναχοί και κληρικοί απέφυγαν να παρουσιαστούν, σε αντίθεση με τους Ρωμαιοκαθολικούς, στην επίσημη τελετή της παρουσίασης του έργου από την καθηγήτρια κυρία Τόνια Μοροπούλου. Σύμφωνα με τους ψιθύρους που κυριάρχησαν, οι Αρμένιοι με αυτόν τον τρόπο έδειχναν τη δυσφορία τους για το γεγονός ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος στην ομιλία του, μπροστά στον Πανάγιο Τάφο, επέλεξε να μιλήσει στα ελληνικά αντί των αγγλικών τα οποία είχαν επιλεγεί ως κοινή γλώσσα συνεννόησης. Επί της ουσίας όμως, όπως τόνιζαν οι ίδιοι, δεν ξεπέρασαν την τοποθέτηση στον τρούλο του Πανάγιου Τάφου του Σταυρού που αποτελεί γνήσιο αντίγραφο εκείνου που είχε τοποθετήσει το 1809 ο τότε αναστηλωτής, αρχιτέκτονας Κάλφας Κομνηνός και ο οποίος είχε αφαιρεθεί για λόγους συντήρησης στις αρχές του περασμένου αιώνα αλλά δεν είχε επανατοποθετηθεί εξαιτίας των αντιδράσεων.

Η αναθηματική πλάκα
 
«Οι αναστήσαντές με, το ορθόδοξον γένος Ρωμαίων». Η φράση αυτή στη μαρμάρινη πλάκα που υπάρχει στο Κουβούκλιο του Πανάγιου Τάφου τοποθετήθηκε δύο αιώνες πριν από τον μεγάλο Κομνηνό. Ομως με την πάροδο 200 χρόνων είχε σχεδόν χαθεί αφού κανένας δεν μπορούσε να τη διαβάσει... Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν και η επιγραφή φαίνεται ξεκάθαρα. Γραμμένη στα ελληνικά υπογραμμίζει την πίστη, την παράδοση και την ιστορία των ορθοδόξων. Πρόκειται για μια φράση στην οποία αναφέρθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας. Στην εύθραυστη όμως ισορροπία των Αγίων Τόπων, όπου όλες οι χριστιανικές κοινότητες προσπαθούν να αναδείξουν την ιστορικότητά τους και έχουν δοθεί χιλιάδες χρυσές λίρες στους βεζίρηδες, στους σουλτάνους, στους πασάδες και στους Σεϊχ-ουλ-ισλάμηδες για να αποκτηθούν δικαιώματα και έχουν ξυλοκοπηθεί, ακόμη και μέχρι θανάτου, κληρικοί για τέτοιου είδους πλάκες, όλα μοιάζουν και είναι δύσκολα. Ομως κανένας πλέον δεν μπορεί να αφαιρέσει ή να κρύψει την ιστορία. Ετσι το ενδιαφέρον στρέφεται στον Σταυρό που τοποθετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο και τους αγιοταφίτες μοναχούς την Κυριακή της Ορθοδοξίας, πριν από περίπου έναν μήνα.
«Η παρουσία Σταυρού στην κορυφή του κυκλικού σκέπαστρου του Ιερού Κουβουκλίου, του οικοδομήματος δηλαδή που περιβάλλει τον Πανάγιο Τάφο, ανάγεται ήδη στην εποχή του κωνσταντίνειου κτίσματος (Ροτόντα, 4ος αι.) και διατηρήθηκε και κατά την οικοδομική φάση της περιόδου των Σταυροφόρων (11ος-12ος αι.)» τονίζει στο «Βήμα» ο θεολόγος κ. Νίκος Κουρεμένος. Οι ζημιές του προκλήθηκαν με τον σεισμό του 1545 μ.Χ. και οι επισκευαστικές προσπάθειες που ακολούθησαν δεν φαίνεται να επηρέασαν την παρουσία του Σταυρού στην κορυφή του οικοδομήματος. Η ανοικοδόμηση του Ιερού Κουβουκλίου στη σημερινή του μορφή από τον Κάλφα Κομνηνό το 1810, μετά τη σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή από τον εμπρησμό του 1808, ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση χρυσού Σταυρού, ελληνικού ρυθμού.«Ο σταυρός αυτός» προσθέτει ο κ. Κουρεμένος που συνεργάζεται με το Hebrew University of Jerusalem «αποτέλεσε αφορμή ερίδων σχετικά με τα δικαιώματα των Προσκυνημάτων για την κοινότητα των Αρμενίων, η οποία απαιτούσε την απομάκρυνσή του και αμφισβητούσε το δικαίωμα ύπαρξής του στην κορυφή του Ιερού Κουβουκλίου. Με την ολοκλήρωση των έργων της συντήρησης τοποθετήθηκε και πάλι πανομοιότυπο χρυσό αντίγραφο του Σταυρού του Κάλφα Κομνηνού, με αποτέλεσμα τόσο την αποκατάσταση του μνημείου στην αρχική του μορφή όσο και τη συνέχιση της διαχρονικής παρουσίας του Σταυρού στην κορυφή του σκέπαστρου».

διαβάστε τη συνέχεια στην αρχική πηγή ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ