Πριν λίγο καιρό εξεδόθη καλοτυπωμένος και επιμελημένος τόμος 155 σελίδων, υπό τον τίτλο: Λόγος Συνόδου. Τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κρήτη 2016 (Αθήνα 2017). Με επιμέλεια του καθηγητή Κων. Δεληκωσταντή και εισαγωγή του Αρχιμ. Ευαγγέλου Υφαντίδη (σ. 13 κ.εξ.), ο τόμος αυτός περιλαμβάνει τα επίσημα τελικά κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που συνεκλήθη την Πεντηκοστή του 2016 στο Κολυμπάρι Χανίων. Ο τόμος αφιερώνεται στην 25ετία της ΑΘΠ του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος και ευλογεί την έκδοση με ειδικό πατριαρχικό γράμμα.

        Μετά το σεπτό πατριαρχικό γράμμα ακολουθεί η εισαγωγή, όπου εξετάζονται το κοινωνιολογικό, το ιστορικό και το θεολογικό υπόβαθρο της Συνόδου, και στη συνέχεια (σ. 59 κ.εξ.) παρατίθενται τα τελικά επίσημα κείμενα κατά θεματική, με την εξής σειρά: Η Αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις τον σύγχρονον κόσμον (σ. 59) – Η Ορθόδοξος Διασπορά (σ. 79) – Το Αυτόνομον και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού (σ. 89) – Το μυστήριον του Γάμου και τα κωλύματα αυτού (σ. 93) – Η σπουδαιότης της νηστείας και η τήρησις αυτής σήμερον (σ. 101) – Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον (σ. 109).

        Ο τόμος ολοκληρώνεται με την Εγκύκλιον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κρήτη, 2016) (σ. 121), που περιλαμβάνει επτά θεματικές σχετικές με την Εκκλησία ως Σώμα Χριστού, την αποστολή της Εκκλησίας στον κόσμο, την οικογένεια, την κατά Χριστόν παιδεία, την Εκκλησία ενώπιον των συγχρόνων προκλήσεων και ενώπιον της παγκοσμιοποιήσεως, των φαινομένων βίας και της μεταναστεύσεως, και την Εκκλησία ως «μαρτυρία εν διαλόγω». Επίσης με το Μήνυμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον Ορθόδοξο λαό και κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως (σ. 147).

         Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης έχουν γραφεί πολλά, και σίγουρο είναι πως θα ακολουθήσουν και άλλα. Εδώ όμως έχουμε όχι λόγο περί της Συνόδου, αλλά τον λόγο της Συνόδου, τα κείμενα δηλαδή που συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν κατά τη διάρκειά της. Και είναι η έκδοσή τους ιδιαιτέρως σημαντική, δεδομένου ότι η εξαιρετική πνευματική και εκκλησιαστική σημασία του μείζονος αυτού γεγονότος θα συντελέσει ώστε τα κείμενα αυτά να διαβάζονται επί πολλά χρόνια και να διδάσκονται στις Θεολογικές Σχολές, καθώς αποτελούν τον ίδιο το λόγο της Ορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι στα προβλήματα και στις προκλήσεις των καιρών.

         Η επιμέλεια του τόμου είναι άψογη, και η εισαγωγή η πληρέστερη που θα μπορούσε να συντεθεί, δεδομένου ότι ο π. Ευάγγελος Υφαντίδης αναλύει, αποτυπώνει και αντιμετωπίζει κριτικά το υπόβαθρο που έκανε τη σύγκληση της Συνόδου αυτής απαραίτητη. Και μάλιστα χρησιμοποιεί λόγους κατά το πλείστον του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου, δείχνοντας πόσο έχει εντρυφήσει στο πνεύμα και στην ουσία των κειμένων του. Λόγους που απηχούν βαθύτατη γνώση και περίσκεψη, δεδομένου ότι ο Παναγιώτατος σε όλη την εκκλησιαστική διακονία του έχει χειρισθεί πολλές πτυχές της μακράς και συχνά δύσκολης πορείας προς την ολοκλήρωση της προετοιμασίας της Συνόδου, στην οποία αξιώθηκε τελικά ο ίδιος να προεδρεύσει τον Ιούνιο που μας πέρασε στο Κολυμπάρι Χανίων Κρήτης.

        Ουσιαστικά λοιπόν τα γραφόμενα από τον π. Ευάγγελο Υφαντίδη αποτελούν την καλύτερη εισαγωγή στα ίδια τα κείμενα και τις εγκυκλίους της Συνόδου, που ο αναγνώστης θα βρει στη συνέχεια του βιβλίου. Λόγος καθαρά θεολογικός, που απεικονίζει το βάθος και τον εύρος της θεολογικής σκέψης που καλλιεργείται στο φεγγοβόλο Φανάρι, η οποία καταυγάζει σήμερα τον σκοτεινό και προβληματισμένο κόσμο μας. Έναν κόσμο που απογοητευμένο από τα όσα η παγκοσμιοποίηση έφερε και η αποσάρθρωσή της επαπειλεί, στρέφεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία περιμένοντας μηνύματα ευαγγελικά αγάπης, φωτός και αναστάσεως, που θα δώσουν νόημα και υπόσταση στην ανθρώπινη ζωή.

         Βλέποντας κανείς τη θεματολογία της Συνόδου μέσα από τα κείμενα που ενέκρινε, μπορεί εύκολα να καταλάβει ότι δεν απασχολήθηκε κυρίως με εκκλησιαστικά ζητήματα, αλλά με θέματα που απασχολούν και προβληματίζουν τον άνθρωπο σήμερα. Στάθηκε έτσι στο ύψος του αναμενόμενου ορθόδοξου θεολογικού λόγου, δίνοντας στους ανθρώπους οδηγό, βακτηρία και υποστηριγμό στην καθημερινότητά τους. Και μάλιστα στάθηκε σε ό,τι νοηματοδοτεί πνευματικά την ανθρώπινη ζωή, και σε ό,τι συνέχει την ανθρώπινη κοινωνία, αφού η κοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και με τον Άγιο Τριαδικό Θεό είναι αυτό που καταξιώνει την ανθρώπινη ζωή και της χαρίζει την πέραν των ενστίκτων πνευματικότητα.

         Όπως ο Παναγιώτατος Οικουμενικό Πατριάρχης επισημαίνει, με την Αγία και μεγάλη Σύνοδο η Ορθόδοξη Εκκλησία έρχεται να μιλήσει στην καρδιά και το νου του σύγχρονου ανθρώπου, χαρίζοντάς του ελπίδα και οδηγό για την πορεία της ζωής του. Γι’ αυτό και οι Επίσκοποι που συγκρότησαν τη Σύνοδο δεν στάθηκαν σε μια εκκλησιαστική εσωστρέφεια, κάτι που θα ήταν καταστρεπτικό. Με την φώτιση του Παναγίου Πνεύματος μίλησαν για τα σύγχρονα προβλήματα, για την μετανάστευση και την εκδήλωση βίας, για την οικογένεια και την κατά Χριστόν παιδεία, για τις σύγχρονες προκλήσεις, την καταλαγή και τον διάλογο, που πρέπει να χαρακτηρίζουν την εκκλησιαστική ζωή και δράση.

         Όλα αυτά περιέχονται σε αυτό τον καλαίσθητο, σεμνό αλλά πνευματικά πρόσβαρο αυτόν τόμο, και διατίθενται σε μελέτη παντός ενδιαφερομένου. Το φως που η Σύνοδος εκπέμπει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού μπορεί να γίνει κτήμα και βίωμα καθενός, κατά τις δυνατότητες βέβαια και τις κάθε είδους προϋποθέσεις του. Το βιβλίο αυτό φέρνει την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο στο σπίτι, στο γραφείο και στο αναγνωστήριο όποιου με καθαρή καρδιά, ανοικτό μυαλό και καλή προαίρεση θα θελήσει να γνωρίσει όσα εκεί ειπώθηκαν, αποφασίστηκαν και υπογράφτηκαν.

         Το βιβλίο Λόγος Συνόδου. Τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κρήτη 2016 αποτελεί λοιπόν ένα ευσύνοπτο εγχειρίδιο για την ενημέρωση κάθε ενδιαφερομένου σχετικά με τον χαρακτήρα, τις εργασίες και τις αποφάσεις της Αγίας και μεγάλης Συνόδου, που θα αποτελέσει βασικό σταθμό στη σχετική βιβλιογραφία, καθώς παραθέτει τα αυθεντικά και γνήσια κείμενα που η Σύνοδος αυτή ενέκρινε και παρέδωσε στους επιγενομένους.