Ακολουθεί ο Χαιρετισμός του Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολή Α.Π.Θ, Καθηγητή Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, στο διήμερο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο, "Βιβλικός λόγος και Λειτουργική Υμνογραφία", που διοργανώνεται από την Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., σε συνεργασία με την Ειδική Συνοδική Επιτροπή Λειτουργικής Αναγεννήσεως. Το πρόγραμμα του Διεθνούς Συνεδρίου που ξεκίνησε σήμερα τις εργασίες του μπορείτε να το δείτε ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ .

 

Διαβάστε τον Χαιρετισμό του Κοσμήτορα:

     Ο Ρώσος θεολόγος Πάβελ Νικολάγιεβιτς Ευδοκίμωφ (επίτιμος διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. το 1968) στο έργο του «Ορθοδοξία» αναφέρει χαρακτηρι­στικά ότι «ο καλύτερος τρόπος για να ορίσουμε την ορ­θόδοξη πνευματικότητα είναι να πούμε πως στην ουσία της είναι βιβλική».

     Η βασική αυτή αλήθεια όμως πολύ συχνά παραθεωρείται σήμερα, ιδιαίτερα μέσα από τη διάρθρωση των θεο­λογικών σπουδών στα Πανεπιστήμια, όπου γίνεται σαφής διάκριση ανά­μεσα στους διάφορους κλάδους της Θεολογίας. Έτσι δημιουργείται εύκολα η εντύπωση, ότι ο λεγόμενος Πρακτικός κλάδος, και ιδιαίτερα η Λειτουργική, ασχολείται με τη μελέτη της λατρείας της Εκκλησίας, ενώ ο Βιβλικός κλάδος με τον σχολιασμό των Γραφών. Μια τέτοια θεώρηση όμως είναι όχι μόνον άγνωστη στην ορθόδοξη παράδοση, αλλά και εντελώς λανθασμένη. Οι Πατέρες της Εκκλησίας ποτέ δεν έκαναν μια ανάλογη διάκριση, ούτε η ερμηνεία των Γρα­φών αποτέλεσε ποτέ γι' αυτούς αυτόνομο επιστημονικό κλάδο. Ερμηνεύοντας οι Πατέρες τη Βίβλο θεολογούσαν και ολόκληρη σχεδόν η δογματική θεολογία της Εκκλησίας βρίσκε­ται στα εξηγητικά τους κείμενα και αποτυπώνεται στις λατρευτικές εκδηλώσεις της Εκκλησίας.

     Σύμφωνα, λοιπόν, με την ορθόδοξη περί Γραφής αντίληψη, η μελέτη της Βίβλου δεν είναι μια νοησιαρχική λειτουργία, αλλά μυστηριακή μέθεξη στον λόγο του Θεού, και είναι προφανές ότι μια τέτοια μέθεξη είναι αδύνατη έξω από το πλαίσιο της Εκκλησίας. Βιώνοντας την αλήθεια αυτή η Εκκλησία αφομοίωσε τη θεολογία της Βίβλου στις ιερές πράξεις της, στα μυστήριά της. Ολόκληρη η μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας δεν είναι παρά μια επανάληψη των σωτηριωδών ενεργειών του Θεού που παραδίδονται από τη Βίβλο και η ερμηνεία των ενεργειών αυτών. Δεν υπάρχει ύμνος ή προσευχή, που η φρασεολογία τους δεν είναι επηρεασμένη από τη βιβλική γλώσσα, ούτε πράξη ή κίνηση μέσα στη λατρεία, που να μην έχει αναγωγή στο θεολογικό περιεχόμενο των θείων ενεργειών που αναφέρονται στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Μόνο στη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, για παράδειγμα, ανιχνεύονται 250 περίπου βιβλικά χωρία μέσα σε διάφορες φράσεις της.

     Πιστεύοντας ότι η διοργάνωση του παρόντος συνεδρίου θα συμβάλει ουσιαστικά στην πληρέστερη κατανόηση της στενής σύνδεση της Ορθόδοξης Λατρείας με την Αγία Γραφή επιθυμώ να εκφράσω και από τη θέση αυτήν τα συγχαρητήριά μου αλλά και τις θερμότατες ευχαριστίες μου προς όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίησή του.

Μιλτιάδης Κωνσταντίνου