Στην σημερινή ευαγγελική περικοπή οι Γραμματείς, από ζηλοτυπία κινούμενοι δεν επιθυμούν το καλό του συνανθρώπου τους, δεν θέλουν να δουν θεραπευμένο τον ανάπηρο αδελφό τους. Η ζηλοτυπία, δηλαδή η λύπη για το καλό του άλλου είναι ένα από τα το χειρότερα κακά.

   Η ζηλοτυπία είναι μεγάλη πνευματική ασθένεια διότι έχει μεγάλη έκταση και ισχυρή ένταση. Αρχίζει από το λίκνο και φθάνει μέχρι τον ουρανό, από την μητρική αγκάλη μέχρι του θρόνου του Θεού, από το μωρό μέχρι των Αγγέλων. Πραγματικά το βρέφος που θηλάζει μετά βδελυρού βλέμματος και στεναγμών αποδιώχνει το άλλο που πλησιάζει τον δεύτερο μητρικό μαστό η την αυτή μητρική αγκαλιά. Οι ήδη δαίμονες και κάποτε άγγελοι, ήθελαν από ζηλοτυπία να ανέλθουν υπεράνω του θρόνου του Υψίστου και για αυτό « έπεσον ως αστραπή εκ του ουρανού ». Αν αυτά συμβαίνουν μεταξύ ουρανού και γής, βρεφών και αγγέλων, πόσο μεγαλύτερη είναι η ζηλοτυπία μεταξύ των ανθρώπων !

   Έτσι λοιπόν ενδεικτικά ας φέρουμε απλά παραδείγματα από την καθημερινότητα της ζωής των ανθρώπων. Η μικρή αδελφή ζηλεύει το φόρεμα της μεγαλύτερης και φθάνει μέχρι του σημείου του ψαλιδίσματος, ο μικρός αδελφός ζηλοτυπεί για την περιποίηση του ασθενούς αδελφού του και εύχεται να ασθενήσει και αυτός, για να τύχει της ίδιας περιποιήσεως. Ο μαθητής πικραίνεται γιατί ο συμμαθητής του έλαβε απολυτήριο κατά ένα δέκατο περισσότερο και φθάνει μέχρι του σημείου να αμφισβητεί τη αγνότητα των σχέσεων μεταξύ αυτού και των καθηγητών του. Η φίλη ζηλοτυπεί και πικραίνεται διότι στην καρδιά της φίλης της εισήλθε και τρίτο πρόσωπο. Και γενικώς ζηλεύει ο ιατρός τον ιατρό, ο δικηγόρος τον δικηγόρο, ο ψάλτης τον ψάλτη, ο παπάς τον παπά. Λυπούνται όταν ακούσουν την επιτυχία του συναδέλφου τους, λυπούνται όταν ακούσουν τον άλλον να προοδεύει με τους κόπους του, ώστε η από την ζηλοτυπία ασθένεια να είναι μεγάλη και κατά το κοινώς λεγόμενον : ο κεραμεύς δεν λέει καλό λόγο για τον κεραμέα , ο τραγουδιστής για τον τραγουδιστή και ούτω καθεξής.

Η ζηλοτυπία φθάνει και μεταξύ των συζύγων. Κατά τον Ι. Χρυσόστομο « τοσαύτη η της νόσου ταύτης μανία ως … οι και μετά το κατασφάξαι τας εαυτών συζύγους έμειναν ομοίως η και μειζόνως καιόμενοι τη πυρά ».

   Το της ζηλοτυπίας φθοροποιό πάθος έχει μια πρώτη αυτόματη θεραπεία, γιατί είναι το αδικώτερο και δικαιότερο πάθος, γιατί αδικεί αυτόν στον οποίο απευθύνεται, τιμωρεί όμως τον έχοντα το πάθος. Οι Άγγελοι ήθελαν να γίνουν Θεοί οποία αδικία ! Έγιναν δαίμονες οποία τιμωρία ! Δυσφημείς την συμμαθήτρια σου και τον καθηγητή σου οποία αδικία. Βράζεις και σκας ψήνεσαι στο ζουμί σου οποία τιμωρία. Ζηλεύεις την φίλη σου γιατί έχει κατακτήσεις, στην πραγματικότητα αδικείς το είναι σου διότι νομίζεις ότι ο πολυκερματισμός είναι άξιος επαίνων. Τέλος υπάρχει χειρότερο της ερωτικής αντιζηλίας που σου αφαιρεί τον ύπνο ; Άκουσες τι είπε ο Χρυσόστομος για τον ζηλότυπο σύζυγο ; Την σύζυγο την έσφαξε, την πυρά της ζηλοτυπίας δεν έσβησε.

    Αλλά για την ολοκληρωμένη θεραπεία της ζήλειας πρέπει ο άνθρωπος να απευθύνει στον εαυτό τα ερωτήματα :

Γιατί ζηλεύεις ; Θα αποθάνεις. Θυμήσου το τραγικό του θανάτου, το μεγαλείο της άλλης ζωής και παύσε την ζηλοτυπία. Σε κάνει να ζηλεύεις και να υποφέρεις η τωρινή ομορφιά, μια επίπλαστη ομορφιά αλλά κοίταξε την ομορφιά στον τάφο και στην άλλη ζωή. Στον τάφο είναι σιχαμάρα στην άλλη ζωή έκπλαγος ωραιότητα. Ζηλεύεις τα ωραία φορέματα ; κοίταξε τα σάβανα που στον τάφο είναι κρύα, σκωληκόβρωτα στην άλλη ζωή περιβαλλόμενα το φως ως ιμάτιον. Ζηλεύεις την υγεία του άλλου ; κοίταξε το τέλος της υγείας στον τάφο. Στον τάφο παγωνιά, σκώληκες, όμως στην κατάσταση της βασιλείας του Χριστού το σώμα θα είναι μεταμορφωμένο χωρίς φθορά ως ο Αναστημένος Χριστός. Ζηλεύεις την δόξα ; Κοίταξε στον τάφο πόση αδοξία και στην άλλη ζωή ποιά δόξα.

   Όσο φαρμάκι στην παρούσα ζωή είναι η ζηλοτυπία τόσο πλήρως αχρηστεύονται οι προκαλούντες την ζηλοτυπία και τόσο λαμπρύνονται στην άλλη ζωή οι υφιστάμενοι την ζηλοτυπία. Αλλά και προ του θανάτου το πάθος της ζήλειας θεραπεύεται και αυτό στην ευχαριστιακή σύναξη, όπου συμμέτοχοι όλοι στο πάθος, στην Ανάσταση, στην μέλλουσα παρουσία του Χριστού μεταμορφώνονται σε πρόσωπα συνάντησης και συμφιλίωσης με τον αδελφό, όποιος και αν είναι αυτός, νικώντας τον θάνατο από εδώ και τώρα.