«Όταν ο Θεός πεθαίνει…». Όταν η αναζήτηση, γίνεται συζήτηση και ο διάλογος αποτυπώνεται στο χαρτί και σκέψεις, προβληματισμοί, ερωτήματα, απαντήσεις, άνθρωποι και Θεός γίνονται ένα μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, πνευματικής εργασίας δύο ξεχωριστών ανθρώπων. Η συγγραφέας κ.Μάρω Βαμβουνάκη και ο θεολόγος κ. Αλέξανδρος Κατσιάρας συζητούν για τον Άνθρωπο και τον Θεό. Το βιβλίο που προέκυψε από την αναζήτηση αυτή, παρουσιάστηκε  στο Βυζαντινό Μουσείο, το απόγευμα της Παρασκευής, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, πλήθους Ιεραρχών, του υφυπουργού κ. Μπόλαρη, του τ. προέδρου της Βουλής κ. Αποστόλου Κακλαμάνη,του ποιητή Μάνου Ελευθερίου, του συγγραφέα Γιώργος Μανιώτη, του ποιητή Ιωάννη Κοντού, η σκηνοθέτιδα  Δάφνη Τζαφέρη, του συνθέτη Νότη Μαυρουδή  και περισσοτέρων των 700 προσκεκλημένων.

Για το βιβλίο μίλησαν ο Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης Ζηζιούλας, η συγγραφέας Μάρω Βαμβουνάκη, ο ποιητής Άγγελος Καλογερόπουλος ενώ ο ηθοποιός Φάνης Μουρατίδης ανέγνωσε αποσπάσματα από το βιβλίο «Όταν ο Θεός πεθαίνει…». Την εκδήλωση συντόνισε  η δημοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου.

Ανοίγοντας τη συζήτηση η κυρία Μάρω Βαμβουνάκη εξήγησε ότι το βιβλίο προέκυψε από τις προσωπικές αναζητήσεις της.  Απαντήσεις στα ερωτήματα της για την Σχέση με τον Θεό επιχείρησε να δώσει ο κ.Κατσιάρας, συνέχισε η κ.Βαμβουνάκη η οποία περιέγραψε τη γνωριμία της με τον καθηγητή θεολογίας.

Αμέσως μετά μίλησε ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης ο οποίος τόνισε ότι το βιβλίο αποτελεί σταθμό στη σύγχρονη θεολογική γραμματεία. «Πολλοί άνθρωποι κατατρύχονται από το αίσθημα σωτηρίας της Εκκλησίας, ακόμα και αυτού του Θεού» είπε, μεταξύ άλλων ο κ.Ιωάννης και υπογράμμισε πως «ζητούμενο είναι η ταυτότητα και η αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας». 

Στην ομιλία του ο συγγραφέας και θεολόγος κ.Αλέξανδρος Κατσιάρας, διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, ευχαρίστησε την κυρία Μάρω Βαμβουνάκη, τους Μητροπολίτες Περγάμου και Μεσσηνίας για την Θεολογική τους συμπαράσταση, τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο  με τον οποίο επί 32 μοιράστηκε τις θεολογικές του ανησυχίες και, τέλος, ευχαρίστησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίος για την ιδιαίτερη τιμή να παραστεί στην παρουσίαση του βιβλίου.
 
Όπως είπε το βιβλίο αφιερώθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη «γι’ αυτό που κυρίως σημαίνει, εικονίζει και παραπέμπει. Δηλαδή στο ότι το νόημα της ζωής βρίσκεται στο μεγαλείο που έρχεται και όχι τόσο σε αυτό που πέρασε, στο μέλλον και όχι στο παρελθόν μας, όχι σε αυτό που είμαστε αλλά σε αυτό που θα γίνουμε, το έλεος παρά τη δικαιοσύνη,  ότι η ουσία της Σχέσης στην Εκκλησία τουλάχιστον ξεκινά από την αγάπη των εχθρών μας, ότι η Εκκλησία αρχίζει από εκεί όπου τον τελευταίο λόγο δεν έχει ο θάνατος αλλά η ανάσταση και η ζωή».

Η εκδήλωση έκλεισε με ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Λίγο πριν ξεκινήσει ο κ.Βαρθολομαίος αναζήτησε τον μικρό Γιαννάκη, ανηψιό του συγγραφέα, τον οποίο αργότερα πήρε στην αγκαλιά του και τον σήκωσε ψηλά.

Ακολουθεί η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη:

«Με ίδιαιτέραν χαράν παριστάμεθα εδώ απόψε, εις την ωραίαν αυτήν αίθουσαν του Χριστιανικού και Βυζαντινού Μουσείου της πόλεως των Αθηνών κατά την παρουσίασιν του βιβλίου των εκλεκτών συγκραφέων κ. Αλεξάνδρου Κατσιάρα, καθηγητού της Θεολογίας, και της διακεκριμένης λογοτένχιδος κυρίας Μάρως Βαμβουνάκη με τον τίτλον
«Όταν ο Θεός πεθαίνει» το οποίον εξέδωσεν ο εκδοτικός οίκος «Αρμός», και κυκλοφορείται ήδη από μακρού με μεγάλην επιτυχίαν. Πρόκειται περί ενός βιβλίου, το οποίον τόσον εις την μορφήν όσον και εις το περιεχόμενον, ενώ παραμένει πιστόν εις την παράδοσιν της διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, προσπαθεί επιτυχώς να την ερμηνεύση με αναφορά εις τα φλέγοντα υπαρξιακά ερωτήματα που απασχολούν τον άνθρωπον εις κάθε εποχήν, και ιδιαιτέρως εις την εποχήν μας.

Ως προς την μορφήν του βιβλίου, θεωρούμεν πολύ επιτυχή τον διαλογικόν του χαρακτήρα, ο οποίος ήδη από την εποχήν των απολογητών του Χριστιανισμού, τον β  μ.Χ. αιώνα εχρησιμοποιήτο εις την θεολογικήν γραμματείαν, δια να δοθή απάντησις εις τα ερωτήματα όσων ενδιαφέρονται να μάθουν δια την χριστιανικήν πίστην και την σημασίαν της δια την ζωήν των φρονούμεν ότι η μορφή αυτή είναι η πλέον ενδεδειγμένη δια το έργον κατηχήσεως της Εκκλησίας, διότι παρέχει την δυνατότητα διαλόγου με τον σύγχρονον κόσμον, και δεν προσπαθεί να επιβάλη χωρίς πειθώ την δογματικήν διδασκαλίαν της Εκκλησίας.
 
Ως προς το περιεχόμενον του βιβλίου, περί του οποίου θα ομιλήσουν, ως αντιλαμβάνομαι, ειδικοί ομιληταί, επιθυμούμε να επισημάνωμεν, τον τρόπον με τον οποίον η εκκλησιαστική εμπειρία μεταφέρεται εις τα πλέον ζωτικά ερωτήματα του ανθρώπου, όπως είναι η αναζήτησις της ελευθερίας και της αγάπης και η υπέρβασις του θανάτου και της φθοράς. Διότι πράγματι, η Εκκλησία υπάρχει όχι για να διαιρεί τους ανθρώπους εις ομάδας (αυτοδικαίου ), αλλά να ενώση τα διεστώτα, να μαρτυρεί ένα κόσμον μεταμορφωμένον, ένα άλλον τρόπον υπάρξεως, εις τον οποίον ϋπερβαίνονται όλα όσα οδηγούν εις την απόρριψιν του άλλου, ακόμη και του αμαρτωλού. Ο σκοπός της Εκκλησίαε δεν είναι η περιχαράκωσίς της εις συγκεκριμένα μορφώματα της ιστορίας, οι ορίζοντές της είναι οικουμενικοί, όπως διαγράφονται από την εμπειρίαν της θείας ευχαριστίας, η οποία προσφέρεται «υπέρ της οικουμένης» και υπέρ πάσης της κτίσεως. Το βιβλίον, το οποίον παρουσιάζεται απόψε, εμπνέεται από την πίστιν ότι η Εκκλησία υπάρχει, δια να φέρη διαρκώς μέσα εις την ιστορίαν το όραμα της βασιλείας του θεού χωρίς να καταπιέζη τον άνθρωπον, αλλά μέσα εις τα πλαίσια σχέσεων ελευθερίας και αγάπης. Είναι ένα βιβλίον, το οποίον εμφανίζει την Εκκλησίαν και την διδασκαλίαν της απηλλαγμένην από πολλάς προκαταλήψεις, με τας οποίας, εν πολλοίς με την ευθύνην της ιδίας της Εκκλησίας, την προσεγγίζουν η την απορρίπτουν πολλοί άνθρωποι εις την εποχήν μας. Η προσφορά του, συνείθως εις την μαρτυρίαν της Εκκλησίας σημερον είναι αξία αναγνωρίσεως, δια τούτο δε και συγχαίρομεν τους συγγραφείς και τον εκδότην του.

Το βιβλίον αφιερώνεται από τους συγκραφείς του εις το πρόσωπόν μας και δι’ ημών εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, το οποίον πορεύεται επί αιώνας την οδόν της θυσίας , της ειρήνης και της καταλλαγής με πνεύμα όντος οικουμενικόν και με ανοικτήν πάντοτε την μητρικήν αγκάλην του προς πάντας. Ευχαριστούμεν δια την φιλόφρονα αυτήν εκδήλωσιν, και επιδαψιλεύομαν την πατρικήν και πατριαρχικήν ημών ευχήν και ευλογίαν εις τους προσφιλείς μας συγγραφείς και τον εκδότην του ωραίου αυτού βιβλίου.Ο Κύριος να ευλογή το έργον των».