Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της επιστημονικής Ημερίδας με θέμα: «Ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα: Ποιος είναι ο ρόλος των θρησκευτικών πεποιθήσεων μετά τη Συνθήκη της Λισσαβόνας;», η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις 3 Φεβρουαρίου, ύστερα από πρόσκληση του Ιρλανδού ευρωβουλευτού κ. Gay Mitchell και της Ομάδας Εργασίας για την Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια (Working Group on Human Dignity) και με την οικονομική υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ). Στη συνάντηση έλαβαν μέρος 150 περίπου άτομα από όλα τα ευρωπαϊκά Θεσμικά Όργανα. Παρευρέθησαν επίσης οι ευρωβουλευτές κ. Mario Mauro, κ. Carlo Casini, κ. Nirj DEVA και αρκετοί άλλοι επίσημοι από διάφορα Κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στόχος της συναντήσεως ήταν η ενημέρωση γύρω από θέματα που αφορούν το μέλλον της Ευρώπης και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συνεργασθούν με  τις Εκκλησίες, τώρα που η νέα Συνθήκη της Λισσαβόνας έχει τεθεί σε ισχύ (από 1.12.2009). Στην εν λόγω συνάντηση παραβρέθηκε ο Δρ Κωνσταντίνος Ζορμπάς, Σύμβουλος της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η συνάντηση αυτή υπήρξε άκρως ενδιαφέρουσα, αποκαλυπτική και πολλά υποσχόμενη, λαμβανομένου υπόψη ότι ο κ. Jerzy Buzek, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπήθηκε από τον Αντιπρόεδρο κ. Pál Schmitt, αρμόδιο για θέματα θρησκευτικών πεποιθήσεων. Κατά την τοποθέτησή του ο κ. Pál Schmitt αναφέρθηκε στη σημασία του άρθρου 17 της νέας Συνθήκης της Λισσαβόνας και επεσήμανε ότι «η ταυτότητα των Εκκλησιών είναι θρησκευτική. Ο διάλογος μεταξύ της ΕΕ και των Εκκλησιών πρέπει να σεβαστεί αυτή την θρησκευτική ταυτότητα… Ο «νέος διάλογος», σύμφωνα με το άρθρο 17, παρέχει στις Εκκλησίες και τις Θρησκευτικές Κοινότητες τη δυνατότητα μιας ουσιαστικής συμβολής στην αντιμετώπιση μερικών από τις σημερινές σοβαρές προκλήσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική».

Στην επιστημονική αυτή συνάντηση έγιναν σημαντικές τοποθετήσεις από τρεις βασικούς ομιλητές: Πρώτος ομιλητής ήταν ο κ. David Quinn, Ιρλανδός δημοσιογράφος και ένας από τους αναλυτές των θρησκευτικών και κοινωνικών προβλημάτων. Το θέμα της ομιλίας του ήταν «Οι λόγοι για τους οποίους η Ιρλανδία ζήτησε εγγυήσεις από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας».  Ο εισηγητής αναφέρθηκε διεξοδικά στα ηθικά διλήμματα όπως η ευθανασία, η Βιοτεχνολογία και οι Νέες Επιστήμες, η προστασία της οικογένειας κ.ά., καθώς και ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζονται παρόμοια θέματα στις ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Δεύτερος ομιλητής ήταν ο κ. Cesar Das Neves, Σύμβουλος του κ. J. M. Barroso, Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επί θρησκευτικών θεμάτων, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Με ποιο τρόπο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετέχει στο διάλογο με τις Εκκλησίες και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις». Ο κ. Das Neves αναφέρθηκε στη σημασία του άρθρου 17 της νέας Συνθήκης της Λισσαβόνας για το διάλογο με τα θεσμικά ευρωπαϊκά Όργανα και στις σημαντικές προκλήσεις, οι οποίες ανοίγονται για τις Εκκλησίες με τον διάλογο. Ο ίδιος τόνισε ότι ο διάλογος, σύμφωνα με το άρθρο 17, παρέχει στις Εκκλησίες και τις Θρησκευτικές Κοινότητες τη δυνατότητα μιας ουσιαστικής συμβολής στην αντιμετώπιση μερικών από τις σημερινές σοβαρές προκλήσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική, όπως η μεταναστευτική πολιτική, το θέμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η προαγωγή των παγκόσμιων αξιών και αρχών κ.ά.

Τρίτος ομιλητής ήταν ο Ιταλός φιλόσοφος κ. Marcello Pera, πρώην Πρόεδρος της Ιταλικής Γερουσίας, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Προς ποια κατεύθυνση οδηγείται η Ευρώπη για τη θρησκεία και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις». Οπαδός του «ρελατιβισμού» και αντίπαλος του μεταμοντερνισμού και πολιτιστικού σχετικισμού και με πολύ μεγάλη απήχηση στην ιταλική διανόηση, υπεραμύνθηκε του ρόλου του Χριστιανισμού στην οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Μάλιστα τόνισε ότι ένας σωστός διαπολιτισμικός διάλογος μπορεί να βοηθήσει στην κοινωνική συνοχή των σημερινών ευρωπαϊκών κοινοτήτων με ουσιαστικά αποτελέσματα στο άμεσο μέλλον.  

Η παραπάνω επιστημονική συνάντηση άφησε να διαφανεί ότι με την ανάληψη αρμοδιότητας για θέματα Εκκλησιών από το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αρχίζει να διαφαίνεται η διαμόρφωση συγκεκριμένης αντίληψης για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει λειτουργικό το άρθρο 17 της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Μένει να ακολουθήσει ο καθορισμός αντίστοιχων αρμοδιοτήτων και στα λοιπά θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ένας υπεύθυνος συντονισμός εκ μέρους των Εκκλησιών για μια υψηλού επιπέδου εκπροσώπησή τους στα ανώτατα αυτά Ευρωπαϊκά Όργανα.

Πιστεύουμε ότι εάν λάβουμε υπόψη το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στην ΕΕ ως αποτέλεσμα της επικύρωσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη διοργάνωση του μελλοντικού διαλόγου μεταξύ των Εκκλησιών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.