Ποιος Ορθόδοξος δεν θα ήθελε να λειτουργηθεί στο Ναό της του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη; Ποιος Έλληνας δεν θα ήθελε να διαβεί και πάλι τις γιγαντιαίες ξύλινες πόρτες του Ιουστινιανού και να εισέλθει στη Μεγάλη Εκκλησιά του Γένους και της Ορθοδοξίας, στο σύμβολο της εξελληνισμένης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας; Σίγουρα όλοι. Είναι ο μύχιος πόθος μας, η κρυφή μας ελπίδα, η σιωπηλή μας προσευχή.Και αυτή την ελπίδα θέλει να την κάνει πραγματικότητα ένας ελληνοαμερικανός πολιτικός. "Κρατώντας" σφιχτά στα χέρια του το αμερικανικό διαβατήριο του, περιφέρεται ανά την Ελλάδα και διακηρύσσει την πρόθεσή του να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη για να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία από το 1453.
Μόλις προσγειώθηκε το αεροσκάφος από την Τραπεζούντα άνοιξα το κινητό μου. Ξαφνικά άρχισε να ακούγεται ο ήχος του εισερχόμενου μηνύματος. Άνοιξα το πρώτο και ξαφνιάστηκα δυσάρεστα. «Εκοιμήθη ο Ρεθύμνης» έγραφε. «Έφυγε ο γέροντας μου» διάβασα στο δεύτερο μήνυμα. Συγκίνηση με πλημμύρησε. Ο Ρεθύμνης Άνθιμος ήταν αγαπητός σε όλους. Πάντα χαμογελαστός, προσηνής, ανοιχτόκαρδος. Τον είχα γνωρίσει πριν πολλά χρόνια. Αργότερα έτυχε να βρεθούμε σε εκκλησιαστικά γεγονότα. Συνταξιδέψαμε μάλιστα μαζί στην Κούβα, σε εκείνη την ιστορική επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε περισσότερο, να ανταλλάξουμε απόψεις για διάφορα ζητήματα.
O Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος βρίσκεται στην Γερμανία για να δει από κοντά πως λειτουργούν και συνεργάζονται οι κοινωνικές υπηρεσίες και τα εκκλησιαστικά ιδρύματα. Και όμως δεν είναι μια συνηθισμένη κίνηση. Ίσως σε κάποιους να φαινόταν πιο φυσικό ο κ.Ιερώνυμος να έπαιρνε λίγες ημέρες άδεια να ξεκουραστεί. Να ξεφύγει από τη ζέστη των Αθηνών.